5 Eylül 2010 Pazar

Kim Demiş Müziğin Rengi Olmaz Diye

Düşün düşün işin içinden çıkamadığım anlarda tek sığındığım şey şarkılar…

Birkaç melodinin ardında bıraktığım gözyaşlarım, yarına ufakta olsa bir hatırlatma.

Ne yapacağım kimin umrunda… Ya da ne hissettiğim…

Sözlerin ardına gizlenmiş gerçek duygular, yalan konuşmalar…

Dürüstlük ardını dönüp gitmiş…

Nereye baksam kapı duvar.

Söylesenize şarkılar beni benden başka kim anlar?

Zor kelimelere dökmek yaşananları, anlatmak birine içinden geçen tüm haykırışları…

En sevdiğin çıkarları uğruna satmışsa seni güven duygusu çokta önemli bir yer teşkil etmemeli artık hayatında; daha fazla kazık yememek uğruna…

Kimse zevk almaz acı hatıralardan.

Bir yerden kulağa çalınan bir melodi… Hatırlatır bilinç altına gizlenmiş bazı şeyleri.

Ben ki kendimi müzikle anlamlı kıldım. Her ana farklı bir tını uydurdum.

Ve kim demişse müziğin rengi olmaz diye, yalan dostum külliyen yalan!

Kapat gözlerini, dinle hayatın bitmeyen ezgisini…

İçinde bir yerlerde tik taklıyor hayatın ritmi…
Yorum Gönder