4 Kasım 2010 Perşembe

Muhabbetin Daniskası / Uyku Modu

İki insan biri erkek biri dişi, ortamda acayip bir elektrik var. Bildiğin kıvılcımlar havada uçuşuyor ama şöylede bir durum var gururumdan burnum düşse yere almam ben niye söyleyeyim içimden geçenleri de onun kıçını kaldırayım...

Onca saat bakış, gülüş, ağzının içine düşecek kadar ol ama tam dilinin ucuna gelen kelimeleri yut dur. Daral geldi resmen. Saniyeler geçmek bilmiyor. 

Gereksiz konular gırla gidiyor. Alllam elektriği kim buldudan, girilen konu aslında gerçekten bulanın o olmadığından dalavereyle başkasından çaldığına mı gitmedi. AC/DC grubunun adının nerden geldiğine mi gitmedi... Her boka döndü muhabbet de bir gerçeklere dönmedi anasını satayım!

Hal böyle olunca da içimdeki kelebeklerin kanatları kırıldı. Sonunda dayanamadım sen anlat ben dinliyorum dedim kendimi uyku moduna aldım. O anlatıyor ben arada haa öylee mii, yaa bilmiyordum, evet evet diye guguk kuşu gibi kafa sallıyorum.

Mal anlamadı tabi sıkıldığımı vire anlattı durdu. 

O ona hayran olduğumu sanıyor. Bense onun mal olduğunu düşünüyorum. Nereye gider bu ikili ilişki. Sıçtın mavisini arıyor gözlerim. Ha gördüm ha göreceğim. Yakındır!

Bir de ben buna bir hayli kırılmıştım. Geldi yanıma bir şeyler sordu, cehennemin dibinde diye tersledim. Ona kırılmış o da 'beni bir daha azarlama senden böyle tepkiler beklemiyorum' dedi. 'Kukla sandın beni sanırım, istediğin gibi hareket edecek değilim' dedim...

Ben de az değilim ki... Dilim bildiğin çıngıraklı yılan. Ben olsam ben de çekinirim benim gibi birinden. Çocuğu itin götüne sokuyorum en ufak lafta. Yine iyi dayanıyor bana.
Yorum Gönder