14 Eylül 2013 Cumartesi

Gösterişin İçinde Boğulmak


Biri bizi gözetliyor yarışmasıyla hayatımıza girdi hayatlarımızı göze göze sokma merakı ve devamında facebook, instagram, twitter, tumblr, 4square...

Her şeyi ama her şeyi başkalarına gösterebilmek için yaşar olduk. İçtiğimiz çay, yediğimiz yemek, okuduğumuz kitap, aldığımız yeni etek, kazak ceket... Her şey ama her şey fotoğraflandı... Fotoğraflanmadıysa da imalı cümlelerle sağda solda yazıldı, çizildi. İlla birileri yaptıklarımızdan haberdar edildi. Bilinmeyen, duyulmayan yaptıklarımız sır olarak bize kaldı.

Git gide paranoyaklaştık, git gide yalnızlaştık.

Bizi biz yapan şeyler başkalarının gözleri önüne serilmedikçe anlamsızlaştı, değersizleşti. 

Bizde olan şey birinde olmamalıydı ki önem kazansın. Aynı kazağı giyen kadın gibiydik. Sidik yarıştırıyorduk hayatımızla. Hava atıyorduk gezdiğimiz cafelerle, içtiğimiz içkilerle, yediğimiz yemeklerle...


Ne zamandan beri anı yakalamak, hatıra toplamak gösterişle eş kabul görür oldu?

Neydik biz, ne oluyoruz biz?

Biri yazmış facebooka kocişle 3D film keyfi, diğeri yazmış karıcığıma kendi ellerimle kek yaptım... 

Hayır, hayır bunu kıskandığım için yazmıyorum. Sadece insanların hayatlarını bu kadar orta yere sermesine anlam veremiyorum. Bana ne ki yaptığın kekten? Kokusunu alabiliyor muyum faceobooktan, hayır... Tadı? Tadı da yok... O zaman senin anıların neden sana özel değil de benim de hayatımda yer etmek zorunda bir de?

Facebooku sadece fan pageleri takip etmek ve sevdiğim insanlarla sohbet etmek için kullanıyorum ki artık çoğu kişi msn kullanmayı bıraktı. Bazılarına yalvarırcasına skype kullanmalarını dile getiriyorum ama genelde facebooktan ulaşırsın bana diyorlar eyvallah diyorum ben de... 

Yani derdim kıskançlık değil. İnsanları teker teker siler oldum.

Yapılan özlü söz paylaşımlarına her defasında hangi kitaptan bu yazmaya ben üşenir oldum... Bir kere de sorduğum soruya cevap alamadım ya sağlık olsun. Atilla İlhan'ın şiiri Atilla Taş'ın şarkısı gibi lanse ediliyor misal sağda solda ve buna inanan on bin milyon insan bile bulunuyor sosyal medyada...

Sosyal medyanın güvensizliğinden geçtim insanlar körü körüne her şeye inanır oldu. Çok acı bir durum bu. Kaynak araştırılmadan kişiler spamlanıyor, banlanıyor... Kaynağa in bir kere koyun psikolojisi yapma arkadaşım!!! Bir kere de olsa olaya eleştirel yaklaş.

Dua paylaşımlarını da anlamıyorum. Dua paylaşınca daha mı dindar gözüküyorsunuz? Gusül abdesti anlatan gönderiler var... O gönderileri paylaşanların dahi okuduğuna inanmıyorum. Bildiğim tek şey dinin vicdani bir özgürlük olduğu ve bireyin dine kendi inançları doğrultusunda yönelmesi gerektiği.

Sevgilisi olanların gözümüze gözümüze sevgililerini soktuğu yetmez gibi, evlenenlerin de tüm evlilik anlarını an be an paylaşmaları harika... Tek korkum gerdek gecesinin de gözüme gözüme sokulacak korkusu!

Neyse sosyal medyadan iyice sıtkım sıyrıldı. 

İçimi buraya dökmek istedim.

Yorum Gönder