19 Şubat 2014 Çarşamba

Yaşasın Unutkanlık!

Bir çok şeyi unutuyorum, hem de çok çabuk... Yaşadığım şeyler o an orada kalıyor ve ben sadece arada bir dejavu diyorum.

Konuştuklarım zihnimden silinip gidiyor kısa bir süre sonra... Sadece bir kaç hatıra dışında hiçbir şey durmuyor aklımda. 

Eskiden hafızam oldukça kuvvetliydi. Geçmişte yaşadığım herhangi bir olayı noktasından, virgülüne kadar en ince ayrıntılarıyla anlatabiliyordum.

Şimdilerdeyse puffff, yok olup uçuyor her şey. Hani dün akşam yemekte ne yediğimi hatırlamıyor oluşum normal de bazı şeyleri cidden unutmak canımı acıtmaya başladı.

Keşke bana söylenen her şeyi eskisi gibi çok iyi hatırlıyor olsaydım da bazı insanlara koşulsuz kin beslemeye devam etseydim... Ama boktan bir durumdur ki kendimi bildim bileli kimseye kin tutmuyorum. Hep demişimdir de "Kin tutmak insanın ruhunu kirletir."

Herhangi birine duyduğum öfkeyle neden hayatıma devam edeyim ki? Neden o kadar ağır bir yükü ruhumda taşıyayım. Her insan bir renk, her insan bir deneyim ve ben artık hatıralarımı bile unutuyorum ki değil mi bana yapılan kalleşlikleri, yavşaklıkları, kaypaklıları, orospu çocukluklarını unutmayayım...

Yaşasın unutkanlık!
Yorum Gönder